Kapıyı çalıyorum: “Bir bardak pirinç alabilir miyim?” Komşu kapıyı açıyor, gülümsüyor. İçeri davet ediyor. Mutfakta konuşurken mesafe kapanıyor. Pirinç unutuluyor. Öpüşme başlıyor, kıyafetler çıkıyor. Tezgâha veya masaya eğiliyoruz. Tempo istekli. Klasik komşu bahanesi, sikişe dönüşüyor. “Pirinç” diye başlayıp bambaşka biten, tempolu ve samimi bir sahne. Bitince pirinci de almayı unutmuyoruz.
İlk mesajda bile samimi geldi, Ivrye iş yapıyor 💋
Kısa konuştuk ama Ivrye netti 👌
Mesajlar birikti, Ivrye'de hepsini unuttum 💬
Gece boyu Ivrye açık kaldı, hiç kopmadık 🌙
Gece boyu Ivrye açık kaldı, hiç kopmadık 🌙
Karşı taraf çok ilgili, Ivrye tavsiye ederim 👑